Erfgenamen van Lacan?: Bespreking van: Inwit — Tijdschrift voor psychoanalyse nummer 1 (oktober 2005) en nummer 2/3 (maart 2007). Verschijnt eenmaal per jaar. Gent:  Kring voor psychoanalyse van de New Lacanian School.

Lacan speelt nog altijd een belangrijke rol binnen het hedendaagse psychoanalytische gedachtegoed. De vele tijdschriften die gewijd zijn aan het bespreken en analyseren van zijn oeuvre, op papier of digitaal, getuigen hiervan. De New Lacanian School heeft daar een nieuwe titel aan toegevoegd: Inwit, dat zich vooral bezig wil houden met het latere, deels nog onontgonnen werk van Lacan, daarin geleid door Lacans schoonzoon Jacques-Alain Miller.

In het voorwoord van het eerste nummer stelt Alexandre Stevens dat het Nederlandstalige onderwijs in de lacaniaanse psychoanalyse tot nu toe beperkt bleef tot de eerste Lacan, die van de Écrits, de taal, de betekenaar en het verlangen. Inwit wil verder gaan en het laatste onderwijs van Lacan ‹doortrekken tot in zijn ultieme consequenties›. Elk nummer van het tijdschrift wordt opgebouwd rond een fundamentele tekst van Lacan, die als thema fungeert. De tekst wordt vervolgens ingeleid door Jacques-Alain Miller en besproken in een aantal theoretische en klinische bijdragen van psychoanalytici uit de verschillende scholen van de World Association of Psychoanalysis. In nummer 1 is het centrale thema ‹angst› en de tekst is afkomstig uit Le Séminaire Livre X. In nummer ¹/₃ gaat het om ‹namen-van-de-vader› en ‹het synthoom›, en worden fragmenten besproken uit Le Séminaire Livre XXIII.

Inwit is heel anders van opbouw en inzet dan het al enkele jaren bestaande tijdschrift Psychoanalytische Perspectieven. Hoewel dit tijdschrift voor een belangrijk deel lacaniaans van inspiratie is, besteedt het ook aandacht aan het werk van andere psychoanalytici, bijvoorbeeld Winnicott en Julien Quackelbeen, en komen hedendaagse vormen van ‹toegepaste psychoanalyse› ruim aan bod. Dit gebeurt op een minder dogmatische, veel vrijere en meer creatieve manier dan bij Inwit, en ver van bemoeienissen door Lacans officiële erfgenamen.

De afgelopen jaren is in het Nederlandstalig gebied Lacan steeds meer opgeëist door filosofen, die het psychoanalytische karakter van