Te veel zorg kan verstikkend werken: Bespreking van: Wendy Hollway (2006). The capacity to care — Gender and ethical subjectivity. New York:  Routledge. ISBN 978 0 415 39967 8,  152 pp., £ 14,95

In The capacity to care tracht de schrijfster na te gaan wat de gevolgen zijn van zorg die wél goed genoeg wordt gegeven. Wat betekent het voor de evolutie van de persoonlijkheid? Is dit anders voor meisjes dan voor jongens? Worden jongens betere vaders wanneer ze dezelfde primaire zorg als meisjes ontvangen? Hoe werken die intersubjectieve processen voor jongens, en voor meisjes?

Het lijkt erop dat de psychosociologe Wendy Hollway probeert vooral véél samen te brengen in dit boek. Ze noemt het zelf een ‹dynamisch, psychologisch verslag, gesitueerd in relevante sociale contexten, geankerd in de levensgeschiedenis en geplaatst binnen de maatschappelijke evolutie›. Dit werk zou vier maal zoveel pagina's moeten tellen om al deze thema's inhoud te kunnen geven… en dan was het misschien ook aangenaam om te lezen. Nu niet. Te veel informatie, te veel analyse, te veel synthese. Als lezer heb je echt het gevoel door de bomen het bos — maar ook door het bos, de bomen — niet meer te zien. De inleiding begint met de bespreking van het individualisme van Kant en de ethische verantwoordelijkheid voor de ander van Levinas. Daarna beschrijft Hollway de kritiek hierop vanuit een aantal feministische theorieën.

De eerste feministische golf bekritiseerde de psychologie van de ontwikkeling van het morele redeneren als zijnde een ‹mannelijke filosofie van ethiek gebaseerd op