Over de plaats van de liefde: Bespreking van: André Green & Gregorio Kohon (2005). Love and its vicissitudes. Hove/New York:  Routledge. ISBN 978 1 58391 745 9,  105 pp., £ 16,99

Niet de minste onderneming: een monografie schrijven over de liefde, met haar onbestendigheden en wisselvalligheden. Love and its vicissitudes bestaat uit twee teksten die aanvankelijk als lezing werden gepresenteerd op de English-Speaking Conference Love van de British Psychoanalytical Society in 2003.

Greens tekst heeft als titel To love or not to love: Eros and Eris. Kohon kiest voor Love in a time of madness. De oorspronkelijke bijdragen werden gecorrigeerd, bewerkt — mede dankzij de discussies tijdens de conferentie — en verder uitgewerkt tijdens een langlopend project , Research Group on Borderline Phenomena, waar Green en Kohon deel van uitmaakten. De twee teksten worden ingeleid door een aardig exposé van Margot Waddell. Ook haar samenvatting schept hoge verwachtingen: ‹They grasp the nettle and seek expression for, among other things, the inseparability of passion from sexual desire, at-one-ness, dissolution, loss, destruction, death, regeneration, madness — all compounded in that simple word — Love.› Waddell preludeert op de twee artikelen door te wijzen op hun gemeenschappelijke inspiratiebron, de literatuur en dan vooral poëzie, én op hun verschil in aanpak. Green munt (weer) uit in de strenge precisie — de Franse rigueur — waarmee hij compact, geleerd en energiek in vogelvlucht de geschiedenis van de psychoanalytische theorie over de liefde behandelt en dat ook nog illustreert met een analyse van een gedicht van Shakespeare. Adembenemend, zegt Waddell.

Kohons vertrekpunt is de jarenlange psychoanalytische behandeling van een psychotische, literair begaafde jongeman en het absolute belang voor ieder kind dat het — met hulp van een ‹denkend› ander — de mogelijkheid kan ervaren van de extreme condities liefde en haat, als horend bij de ‹ordinary madness of the infantile state›. Verademend, zegt Waddell. Klinkt dit alles geëxalteerd en overspannen? Na lezing blijkt dit dunne boekje de geschetste verwachtingen waar te maken. Green blijft met zijn wetenschappel