You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Melanie Klein geldt nog steeds als één van de grote figuren in de psychoanalyse. Haar leven leek getekend door splitsingen: ze werd geliefd, gehaat en ze deed de psychoanalyse in Londen op zijn grondvesten wankelen. Jones noemde haar ‹trail-blazing yet rueful›, dit in tegenstelling tot Anna Freud die door hem ‹simply banal› werd bevonden (p. 1).
De titel van voorliggend boek suggereert dat Klein niet ‹simply banal› is. Volgens Mills, de redacteur die in Other banalities tien bijdragen over Klein verzamelde, is haar banaliteit van een ‹hogere› orde. Ze legt namelijk de simpliciteit van het onbewuste op een briljante manier bloot als een herhaling van tegengestelde krachten (liefde, haat, schuld, afgunst) die de internalisatie van het object structureren. Wat Mills briljant noemt, dreigt echter banaal te worden als het onvatbare van het onbewuste gereduceerd wordt tot enkele makkelijk in kaart te brengen krachten. Van een andere banaliteit is het feit dat de loyaliteiten binnen de kleiniaanse groep vaak de kleiniaanse splitsingstheorieën lijken te weerspiegelen. Mills schrijft dat veel orthodoxe kleinianen, onder wie al die van de Melanie Klein Trust, een bijdrage weigerden aan een boek met zo'n oneerbiedige titel.
Dit boek heeft als doel de, ook al vrij banale, verzuchting van Klein ernstig nemen ‹that my work will perhaps after all survive and be a great help to mankind›. Klein lijkt inderdaad echter vooral voor clinici belangwekkend. Overigens bevat Other banalities nu eens niet alleen bijdragen van clinici maar ook van sociologen, filosofen, literatuurcritici, geïnteresseerden in religie en politiek, en is daardoor een verre van banale onderneming.
Volgens Hinshelwood begreep Klein, die geen universitaire opleiding had, niet waar het Freud in zijn wetenschappelijk project om te doen was. Ze kon niet vatten wat hij verstond onder ‹psychische energie›, maar daardoor kon zij juist radicaal nieuwe wegen openen voor de psychoanalyse en de fantasieën van de patiënt centraa