You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Tijdens een EPF - werkgroep over supervisie ontmoette ik eens een collega die een opvallende mening verkondigde. Hij had supervisie genoten van een supervisor die weinig anders deed dan gedag zeggen bij het komen en gaan. De collega had niets
dan lof voor deze stijl van superviseren. Hij had er zeer veel van geleerd en niet alleen het existentiële alleen zijn in de analytische ontmoeting. In de EPF-werkgroep werd deze ervaring niet herkend en gedeeld. Dit is maar een van de vele wijzen, zij het een markante, waarop men supervisie kan geven. De diversiteit in superviseren is vanzelfsprekend groot. Toch zijn er hoofdlijnen van wat analytici belangrijk achten voor de uitoefening van hun vak. Het aantal publicaties over supervisie is schaars. Met Talking about supervision geeft de IPA ruimte aan Laura Elliot voor inventarisatie van de klinische praktijk van supervisie anno 2007. De IPA ondersteunt hiermee het belang van supervisie voor de opleiding tot analyticus en voor het behoud van de klinische psychoanalyse. In de IPA-serie is dit de eerste uitgave over de opleiding.
Laura Elliot, een ervaren Mexicaanse kandidaat, heeft tien vooraanstaande opleiders uit de hele wereld geïnterviewd over opleiding en supervisie. Dit resulteert in een zeer lezenswaardig boek. Het geheel is omlijst met een inleiding door Daniel Jacobs en een samenvatting door Joshua Levy.
Jacobs (VS) pleit er in de lijn van IPA-meetings in Barcelona 1997 voor dat zowel supervisoren als supervisanten over hun ervaringen publiceren. De zo beschreven vruchtbare en inspirerende momenten alsook de impasses zijn vaak een cocreatie. Het is begrijpelijk dat dit openheid en moed vergt.
Alle geïnterviewden werden tien vragen gesteld. Met de eerste vraag komt de keuzevrijheid van de kandidaten aan de orde alsmede relevante kwaliteiten van een supervisor. Aanbevolen wordt te kijken naar de klinische ervaring van de supervisor, zijn plezier in opleiden, het zichzelf uitspreken in zijn eigen stijl en interventies, oo