You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In januari 2004 heeft het congres The psychoanalytical ontology of the human aan de Middle Sex University plaatsgevonden. Zoals de titel doet vermoeden werd het spanningsveld tussen psychoanalyse en filosofie onderzocht. Origins and ends of the mind vormt hiervan de weergave. Aangezien Lacan de psychoanalyse door filosofische concepten aanzienlijk heeft ‹gefertiliseerd›, is het niet verwonderlijk dat zijn denken er uitgebreid aan bod komt. Hoewel bijna alle essays van hoog niveau zijn, kunnen ze in deze recensie niet allemaal de revue passeren. Enkele verdienen echter speciale aandacht.
Het boek zelf is in drie ‹scènes› opgedeeld. Het eerste is Origin and end: relations between psychic origins and psychic normativity. Philippe Van Haute gaat in dialoog met Michael Balint (en dus ook Melanie Klein) om de gehechtheidstheorie (Bowlby) psychoanalytisch een plaats te geven. In zijn gekende heldere stijl gaat hij dieper in op dit ook elders door hem uitgewerkte thema. Zijn conclusie dat psychische gezondheid gezien moet worden als een samenspel van pathologische mogelijkheden komt in feite van Tosquelles, Catalaans-Frans psychiater en een van de grondleggers van de ‹Psychothérapie Institutionnelle›. In plaats van het ideaal van de gezondheid als afwezigheid van problemen beantwoordt deze visie meer aan de realiteit van het ‹alledaagse leven›. Immers, ieder van ons draagt ‹in potentie› verschillende basispathologieën in zich. Juist de flexibiliteit om niet te verstarren in één ervan, maar te kunnen fluctueren tussen de verschillende ziektemogelijkheden, kenmerkt gezondheid.
Brian Garvey onderkent de structurele gelijkwaardigheid van psychoanalyse en cognitieve psychologie aan de hand van de specifieke karakteristieken van het onbewuste zoals Freud dit beschreef. Deze zijn: afwezigheid van contradicties, het primaire proces en de beweeglijkheid van cathexis, tijdloosheid en vervanging van externe door psychische realiteit. Garvey past zijn bevindingen ten slotte toe op het sp