You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De evolutiepsychiatrie is een gloednieuwe discipline in de medische wetenschap. Ze probeert onder meer een antwoord te geven op de vraag hoe het komt dat geestesziekten niet uitsterven. Geestesziekten zijn immers van alle tijden. Bovendien gaat men ervan uit dat ze overerfbaar zijn. Dat wil zeggen dat onze genen een rol spelen in de vatbaarheid voor dergelijke stoornissen. Ten slotte vormen geestesziekten een aanslag op het sociale en seksuele leven van mensen die eronder gebukt gaan, waardoor geesteszieken minder nakomelingen hebben dan ‹gezonde› mensen. Geestesziekten confronteren ons dus met een wonderlijke darwinistische ongerijmdheid: hoe kan het dat de genen die een rol spelen bij geestesziekten aan natuurlijke selectie wisten te ontsnappen? Hebben geestesziekten misschien ongekende voordelen? De evolutiepsychiatrie onderzoekt onder meer deze vragen en kende de voorbije twee decennia vooral in de Angelsaksische landen een sterke ontwikkeling. In ons taalgebied zijn hierover nauwelijks publicaties verschenen, behalve van de hand van twee filosofen verbonden aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte van de KU Leuven, Andreas De Block en Pieter Adriaens.
De lezer is gewaarschuwd. De auteur van Het nut van waanzin, Pieter Adriaens, is een filosoof die met verwondering staat te kijken naar een aantal zaken die in de huidige psychiatrie vaak als vanzelfsprekend worden beschouwd. Hij bundelt vier essays rond het thema van darwinisme en psychiatrie. In het eerste essay (Fylogenetische fantasieën, over Freud en de evolutiepsychiatrie) illustreert de auteur dat Freud een evolutiepsychiater avant la lettre was. Freud trachtte immers in zijn postuum verschenen artikel Übersicht der Übertragungsneurosen (1915) zijn onderzoek naar psychische stoornissen op een evolutiebiologische leest te schoeien. Dit buitengewone artikel zit vol boeiende speculaties, maar vertoont heel wat fouten die te maken hebben met Freuds schatplichtigheid aan het lamarckisme en het recapitulationisme