You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In mijn beginjaren als psychoanalytisch groepstherapeut — de jaren tachtig — gold de eerste editie van het handboek van Rutan & Stone zonder meer als een klassieker. Deze vierde editie van Psychodynamic group psychotherapy, grondig herwerkt en geactualiseerd, zou misschien dezelfde rol kunnen spelen voor vele groepstherapeuten van nu.
Het gaat in dit boek wel uitsluitend over ambulante groepstherapie van het lang-durige type met een half-open structuur (afvallers worden vlug vervangen). Uiteraard bestaan er vele andere psychoanalytische groepen, bijvoorbeeld kortdurende, gesloten of residentiële om er maar een paar te noemen. Belangrijke indicatie-criteria voor hun groep noemen de auteurs het niet kunnen reflecteren rond emoties en/of het zeer afhankelijk zijn. Vanzelfsprekend is de aanwezigheid in de groep van een goed alternatief ‹model› belangrijk: een groep die slechts bestaat uit patiënten die niet reflecteren of zeer afhankelijk zijn, heeft nauwelijks overlevingskansen. Belangrijk aan dit boek vind ik de vele uitgewerkte voorbeelden en de praktische antwoorden op FAQ's die elke therapeut zich weleens stelt. De auteurs vinden bijvoorbeeld vijf deelnemers een minimum om een groep te kunnen starten en geloven in een groep met een ruime waaier aan persoonlijke stijlen, gecombineerd met een zekere homogeniteit qua Ik-ontwikkeling. Het vasthangen aan cognities in plaats van aan pijnlijke emoties, zowel bij patiënten