Zoals de titel aangeeft, gaat On deaths and endings over de dood waar wij als mens en als analyticus mee te maken krijgen: in het besef van de vergankelijkheid, in eigen rouw of in die van patiënten, in begeleiding van stervenden, in psychische dood, in het moeizame loslaten waar elk einde ons toe dwingt zoals ook het einde van de analyse … Dit boek bevat vierentwintig bijdragen van evenveel auteurs, en elk van hen recht aandoen is onmogelijk. Deze recensie is dan ook onvermijdelijk nog subjectiever dan een recensie altijd al is. Zoals het boek zelf, vormt deze recensie geen coherent geheel