Een emotionele ontmoeting met Antonino Ferro: Verslag van: Een dag met Antonino Ferro — Luisteren naar de patiënt: een emotionele ontmoeting [Brussel, 6 juni 2009].

Een dag na de jaarlijkse studiedag van de VVPT in Kortenberg had haar Waalse tegenhanger, de FFBPP (Fédération Francophone Belge de Psychothérapie Psychanalytique)1 Antonino Ferro op het programma staan. Er werd hard gewerkt op deze studiedag onder de enthousiasmerende leiding van Antonino Ferro, die ons zeven uur lang meenam op zijn psychoanalytische droom-boot. Dat de reis geen moment verveelde, benadrukte ook Françoise Daune, voorzitster van de FFBPP, toen op het einde van de dag bleek dat de zaal op een zaterdagnamiddag om half zes nog bijna vol zat. In de inleiding van de voormiddag benadrukte Jacques van Wijnsberghe van Psycorps het innovatieve van Ferro's theorie, met zijn specifieke gebruik van de narratologie en het veldmodel. Ferro's praktijk werd geprezen vanwege de emotionele intensiteit waarin de ontmoeting met de patiënt plaatsvindt en het contact dat getuigt van zijn sensitiviteit voor het verhaal dat zich in de sessie ontplooit. Reeds vanaf de eerste minuut was het publiek op Ferro's hand toen hij gniffelend toegaf geen zin te hebben in zo'n lange dag en dat hij daarom ‹gewoon ging beginnen met praten›. Tegen het einde van de voormiddag werd duidelijk dat het associatieve tapijt dat hij gewoven had, gebaseerd was op een stevig voorbereide structuur. De theorie werd verteerbaar gemaakt met een aantal hilarische cartoons en strips over psychoanalyse uit de hele wereld. Er werd gegiecheld en zelfs geschaterd.

Tekeningen van patiënten illustreerden vervolgens een aantal microtransformaties die ontstonden in een evoluerend analytisch veld tijdens een van zijn therapieën. Toen Ferro uitlegde dat en hoe de analyticus beslist hoe het analytische veld evolueert, werd het muisstil. Ik had het gevoel het soort informatie te horen dat ik vaak zoek om verder te kunnen met de moeilijke momenten in mijn klinische praktijk. Zijn vergelijking van deze praktijk met een restaurant waarin de kookarbeid (onze denk-, voel- en droomarbeid) achter in de keuken plaatsvindt en