You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Busch en Sandberg vertrekken in Psychotherapy and medication vanuit de bevinding dat het gebruik van psychofarmaca in combinatie met psychodynamische therapie of psychoanalyse gedurende de laatste twee decennia is verschoven van een rariteit naar een meer gangbare praktijk. Hand in hand met deze verschuiving zijn de attitudes ten opzichte van het psychofarmacagebruik aan het veranderen, waarbij een medicamenteuze interventie niet langer alleen als verstorend of als laatste toevlucht wordt gezien, maar ook als een waardevol hulpmiddel. De opzet van Busch en Sandberg is psychoanalytici te informeren over hoe ze theoretisch, klinisch en technisch kunnen werken met medicatie binnen de context van een psychoanalyse of een psychodynamische therapie.
Het boek beslaat negen hoofdstukken. In de eerste twee wordt het onderwerp in kaart gebracht. Onderzoeksgegevens worden aangehaald die wijzen op het veranderende gebruik van psychofarmaca binnen het psychodynamische of analytische kader. Er wordt onderzocht welke factoren ten grondslag liggen aan deze verschuiving. De valkuilen, voor- en nadelen van de gecombineerde behandeling worden besproken. Tot slot wordt een theoretische basis voor gecombineerde behandeling uitgewerkt. Om hun theorie te illustreren doen de auteurs een beroep op een metafoor van Gabbard, die de spanning tussen psychologische en biologische oorzaken van psychische ervaringen vergelijkt met de spanning tussen een magneet en metaalvijlsel. Deze metafoor illustreert hoe een biologische kwetsbaarheid kan functioneren als een magneet voor het ontstaan van een psychische ervaring. De fenomenologische expressie van essentiële conflicten komt tot uiting via de expressie van de biologische kwetsbaarheid. Medicatie is nodig om psychotherapie of analyse mogelijk te maken. Omgekeerd kan een primair psychologisch conflict functioneren als een magneet die een biologische kwetsbaarheid activeert om expressie te vinden. Psychotherapie of analyse is dan aangewezen, al dan n