You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In 2002 bracht ik de figuur van Herbert Rosenfeld in de aandacht van de lezers van dit tijdschrift via een recensie van zijn Italiaanse seminaries, geredigeerd door De Masi. Rosenfeld, jood van Duitse afkomst en naar Londen geëmigreerd om aan deportatie te ontkomen, was een trouwe volgeling van Melanie Klein. Hij was gefascineerd door pathologie die hoge eisen stelt aan het geduld en het doorzettingsvermogen van psychoanalytici: schizofrenie, drugsverslaving, narcistische persoonlijkheidsstoornis, manische depressiviteit en hypochondrie. Daarnaast was hij geïnteresseerd in de complicaties van psychoanalyse, zoals impasses en negatieve therapeutische reacties. Impasses hebben volgens hem te maken met onbegrip van de analyticus, het miskennen van projectieve identificaties en destructief narcisme van de patiënt.
Rosenfeld in retrospect is een verzameling lezingen van een internationale conferentie, georganiseerd in april 2000 door de Melanie Klein Trust. De psychoanalytici die aan dit boek hebben meegewerkt zijn niet de minsten: O'Shaughnessy, Britton, Feldman, Segal, Riccardo Steiner en John Steiner. Alle auteurs kenden Rosenfeld persoonlijk en werden door hem beïnvloed. In het tweede deel worden vier belangrijke artikelen van Rosenfeld samengebracht. Het boek is een goede inleiding in het denken van deze merkwaardige psychoanalyticus.
O'Shaugnessy presenteert een indrukwekkend klinisch geval als voorbeeld van