You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De borderlinepatiënt in dagbehandeling is de neerslag van een studiedag op 5 oktober 2006 van de dagkliniek van het psychiatrische ziekenhuis Sancta Maria te Sint-Truiden, waar Anthony Bateman de hoofdspreker was. Centraal staat de psychoanalytische behandeling van borderlinepatiënten in de dagklinische (en ook de klinische) setting. Het boek valt in drie delen uiteen, namelijk theoretische uitgangspunten, de therapeutische praktijk, en de dagkliniek en het zorgnetwerk.
Bateman gaat ervan uit dat patiënten met een borderline-persoonlijkheidsstoornis onveilig gehecht en/of constitutioneel kwetsbaar zijn, waardoor hun vermogen om te mentaliseren afneemt in de context van intieme relaties. Dan vallen ze terug op primitieve manieren om de realiteit te beleven, zoals de psychische equivalentie-modus, de alsofmodus en een teleologische interpretatiewijze. Er bestaat een gebrekkige representatie en differentiatie van gevoelens. Ten slotte is er een constante druk van projectieve identificatie, het telkens weer opnieuw externaliseren van vreemde delen van het zelf. Voor Bateman is dagbehandeling een ideale manier van behandeling voor patiënten met een borderline-persoonlijkheidsstoornis. In de dagkliniek kan een veilige omgeving worden geboden, terwijl tegelijkertijd zoveel mogelijk regressie kan worden voorkomen. Behandeling in een dagkliniek moet, zoals iedere behandeling voor deze doelgroep, voldoen aan een aantal effectief gebleken kenmerken, zoals een multidisciplinaire teamaanpak, een goede structuur, consistentie en continuïteit van de behandeling, een theoretisch coherent model, een focus op relaties, flexibiliteit, een voldoende zorg-intensiteit, een individuele benadering en een goede integratie met andere (hulp-verlening)instanties. Het centrale doel van de behandeling is het vergroten van het vermogen om vooral in gehechtheidsrelaties te kunnen (blijven) mentaliseren.
Myriam Van Gael werkt het model van Bateman en Fonagy helder en levendig uit aan de hand van twee