You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Liefde is een onuitputtelijk onderwerp, waarover de psychoanalyse zinvolle dingen kan zeggen. Om het wezen van de liefde te begrijpen zijn nog andere invalshoeken nodig, zoals literatuur, opera en poëzie. In Being in love komen deze invalshoeken ruim aan bod: er is een hoofdstuk over Bartóks opera Hertog Blauwbaards burcht, er zijn paragrafen over de relatie tussen Rilke en Andreas-Salomé en hoofdstukken over mythologische thema's (Narcissus en Echo, Orpheus en Eurydice). Judith Pickering, een Australische psychoanalytica die jungiaans werd opgeleid, heeft veel ervaring met psychoanalytische partnerrelatietherapie en werd beïnvloed door Bion. Dankzij het werk van Bion kunnen we haar ideeën begrijpen: liefde behelst een proces van transformaties; liefde is worden, een rendez-vous met ‹O› of de ultieme waarheid; liefde veronderstelt negatieve bekwaamheid (negative capability), iedereen wordt geboren met een ‹pre-conceptie› van een partner, dat wil zeggen een lege plaats in de eigen psyche die op de ontmoeting met een reële, passende ander wacht; de tegenpool van liefde is niet haat, maar wel een vorm van apathie, namelijk minus Love (een negatieve liefdesband); liefde is te begrijpen als een herinnering aan de toekomst