1995-2010: Lustrumsymposium: Is de psychoanalyse gek (genoeg)?

Met dit nummer heeft het Tijdschrift voor Psychoanalyse er vijftien jaargangen op zitten. Dit lustrum vieren we met een symposium op zaterdag 13 maart 2010 in het historische Het Pand te Gent. De symposiumcommissie brengt het programma graag bij alle lezers en geïnteresseerden onder de aandacht en nodigt eenieder van harte uit. Het belooft een inspirerende middag te worden, gevolgd door een feestelijk en vrolijk omlijst diner. De folder met het uitgebreide programma vindt u los gevoegd bij dit nummer.

We willen hier nog eens expliciteren dat het Tijdschrift een realisatie is van de Stichting Tijdschrift voor Psychoanalyse, waaraan zeven Belgische en Nederlandse verenigingen participeren, die zich ieder op eigen wijze met psychoanalyse bezighouden. De respectievelijke ‹bloedgroepen› zijn vertegenwoordigd in bestuur en redactie. Het is niet overdreven om deze duurzame en veelkleurige samenwerking een groot goed te noemen. Zowel naar buiten als intern kan deze bundeling van krachten een verbindende rol spelen en — via de publicaties van auteurs van verschillend analytisch pluimage — de dialoog gaande houden.

Het motto van het symposium, ‹Is de psychoanalyse gek (genoeg)?›, evoceert een spanningsveld dat inherent lijkt aan de materie waarmee de psychoanalyse zich bezighoudt. Momenteel ondergaat de psychoanalyse de invloed van een samenleving die meer dan ooit wordt beheerst door een technisch en instrumenteel denken dat eerder snelle dan grondige efficiëntie eist. Het gekke, onbegrijpelijke en afwijkende dat niet wordt getolereerd, wordt veelal direct gemedicaliseerd en opgehangen aan ziektebeelden. Hoe gaat de psychoanalyse daarmee om? Kan zij de gekte van het onbewuste ertegen vrijwaren? Wil zij het gekke niet aan het woord laten in plaats van het te domesticeren? Door sommigen voor gek verklaard, vinden vele anderen de psychoanalyse nog niet zo gek. Want ís in dit licht de psychoanalyse