You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Zoals bekend speelt trauma in de psychopathologie van veel psychiatrische patiënten een belangrijke rol (vgl. Thys & Vermote 1995). Met de dader(s) komen psychoanalytici en andere hulpverleners echter niet vaak in aanraking. De publicatie van Seksuele, geweld- en levensdelicten — Psychopathologie van daders, onder redactie van Frédéric
Declercq, doctor in de psychologie, psychoanalyticus en gerechtsdeskundige (UGent) mag dan ook uitzonderlijk en relevant heten. Hij had bovendien al een boek op zijn naam staan waarin hij op klinisch pertinente wijze de ‹late› Lacan in het Nederlandse taalgebied introduceerde (2000).
Het boek bestaat uit twee delen: het eerste en langste zal psychoanalytisch therapeuten het meest interesseren en behandelt dader-profielen. Het tweede bespreekt de werkzaamheden van artsen, psychologen en maatschappelijk werkers in het Belgische gevangeniswezen. Over het laatste slechts dit. Het is een triest feit dat hier in deze tot voor kort middeleeuwse toestanden golden. Slechts sinds een tweetal decennia doet zich enige inhaalbeweging voor. Desalniettemin blijft de achterstand (bijvoorbeeld in vergelijking met Nederland) schrijnend. De meeste psychiatrische patiënten zitten gewoon tussen andere gedetineerden. Ze blijven grotendeels verstoken van adequate behandeling en van de nodige kwantitatieve en kwalitatieve deskundigheden.
In het eerste deel verzorgt Declercq zelf een aantal bijdragen over het seksueel misbruik van kinderen en seksueel geweld ten aanzien van vrouwen. Dan stelt hij (op zeer verhelderende wijze) het onderscheid tussen ‹predatorisch› en affectief geweld aan de orde. Als voorbeeld geeft hij de kat. Ze kan (zoals elk roofdier) koudbloedig haar prooi besluipen of — in het nauw gedreven en warmbloedig — haar klauwen uitslaan. Ook wijdt hij een kritische bespreking aan forensisch psychologische controversen, zoals de (authentieke vs. gesimuleerde) amnesie bij daders en (de betrouwbaarheid van) het geheugen van slachtoffers en getuigen.