Afscheid en welkom

Met dit nummer verlaten twee vaste waarden de redactie van het Tijdschrift, Solange Leibovici en Antonie Ladan. Beiden waren zeker nog langer gebleven als ze de maximale termijn van acht jaar niet hadden uitgezeten.

Solange Leibovici, romanist, literatuurwetenschapper en schrijfster, bekommerde zich al die jaren om de boeiende link tussen psychoanalyse en cultuuruitingen. Zelf niet professioneel actief als psychoanalyticus of psychotherapeut, was zij van de hele redactie de grootste liefhebster van de psychoanalyse. Dat stak ze — met haar soms liefhebbende en soms scherpe commentaren op binnenkomende teksten — niet onder stoelen of banken. Solange verenigt in zich het in bescheidenheid kunnen afbakenen van de eigen competentie en de onbescheiden gedrevenheid en gedegenheid bínnen haar eigen vakgebied, waarin vooral literatuur en film haar interesse wegdragen. In haar bijdragen in het Tijdschrift en elders laat ze zich graag vergezellen door Slavoj Žižek, zoals u ook in dit nummer kunt zien. Ze kon niet mooier afscheid nemen dan met dit cultuurnummer, waarvan opzet en samenstelling grotendeels aan haar zijn te danken.

Psychiater en psychoanalyticus Antonie Ladan heeft met zijn zowel klinische als theoretische beslagenheid een niet te onderschatten aandeel gehad in het redactionele werk. Uitzonderlijkheid is niet altijd een fantasie. Zijn beoordelingen waren steeds even bondig als helder, to the point maar genuanceerd. Soms niet verstoken van een laagje relativerende ironie, kon Toni van een binnenkomend stuk zowel de zwaktes als de sterktes scherpzinnig aangeven. Menig auteur heeft gebruik gemaakt van zijn creatieve suggesties. Ook hij leverde verschillende artikelen en andere bijdragen aan de voorbije jaargangen en hij speelde een actieve rol in het uitstippelen van redactionele beleidslijnen en in de voorbereiding van verschillende symposia die het Tijdschrift organiseerde.

Solange en Toni, namens de hele redactie dank ik jullie voor jullie niet aflatende betrokkenhei