You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De zorgwekkende beeldvorming en het huidige maatschappelijke beleid inzake seksuele perversies waren aanleiding voor de keuze van het thema van het Artis-symposium van dit jaar. Zijn bijvoorbeeld onze visie op en attitude tegenover pedofilie veranderd? Er bestaat stellig behoefte om deze moeilijk definieerbare grenzen van seksualiteit verhelderd te krijgen.
De inleiders, Willem van Tilburg en Frank Koerselman, boden net als de vorige jaren een boeiende kijk op een thema vanuit stimulerende invalshoeken. Van Tilburg opende het symposium met definities en een historische inleiding over normen met betrekking tot seksualiteit. ‹Perversie› be tekent in het algemeen ‹verdraaiing›, ‹om kering›, ‹(seksuele) afwijking›, ‹tegen-natuurlijk gedrag›, ‹verdorvenheid›. De term ‹seksuele perversie› wordt nog gebruikt in de psychoanalytische literatuur. De officiële term is nu echter ‹parafilie›.
De DSM-IV-TR2000–definitie van ‹parafilieën› luidt: Ten minste zes maanden lang recidiverende intense seksueel opwindende fantasieën, drang of gedragingen die betrekking hebben op niet-menselijke objecten, het lijden of vernedering van zichzelf of iemands partner of kinderen of andere personen die daarvoor geen toestemming hebben gegeven. (Zie DSM-IV voor verdere nuancering.)
Een te snelle zaadlozing vormt geen criterium voor parafilie in DSM-IV, merkt Marcel Waldinger in zijn lezing op. Sandór Ferenczi en Karl Abraham waren de eersten die over ejaculatio praecox en de beleving door vrouwen schreven. En het waren psychoanalytici die als eersten de zaadlozing binnen één minuut als pathologisch beschouwden! Hoe ze tot deze conclusie kwamen, bleef echter onduidelijk. Waldinger komt in zijn onderzoek ook tot de bevinding dat een zaadlozing binnen één minuut pathologisch te noemen is. Helaas betrof deze studie niet tevens de belevingswereld van de mannen en hun vrouwelijke partners. Waldinger benadrukte het belang van het zoeken naar een continuüm van symptomen, hetgeen kan leiden tot een beter inz