You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In juni 2010 verscheen, op initiatief van vier psychoanalytische instanties, de Leidraad langdurige psychoanalytische behandelingen. Door een samenloop van omstandigheden werd juist in maart 2010 door het College voor Zorgverzekeringen (CvZ) het besluit genomen om psychoanalyse uit het basispakket zorg te schrappen. Beide gebeurtenissen waren voor Benecke aanleiding hier een studiedag aan te wijden.
Onder enthousiast en kritisch voorzitterschap van Arend Jan Heerma van Voss werd het eerste exemplaar van de Leidraad overhandigd aan Jan Swinkels, bijzonder hoogleraar richtlijnontwikkeling in de gezondheidszorg. Swinkels ging in op de lange weg van leidraad naar richtlijn. Voor deze laatste is bewijs van effectiviteit noodzakelijk. Een richtlijn zal gerealiseerd moeten worden via de beroepsverenigingen, door middel van het inbrengen van kennis en toetsen op effectiviteit. Swinkels wees op de inconsistentie en willekeur die het CvZ laat zien door bepaalde interventies, op grond van gebrek aan evidence-based onderbouwing, uit het basispakket te halen. Andere interventies, zoals bijvoorbeeld de bariatrische chirurgie (maagverkleinende operaties) in de somatische zorg, blijven wel vergoed ondanks een vergelijkbaar gebrek aan evidence.
Thijs de Wolf en Frans de Jonghe lichtten het proces van totstandkoming en de inhoud van de leidraad toe. Gezien de groeiende behoefte aan een eenduidige en transparante indicatiestelling en toepassing van langdurige psychoanalytische behandelingen voor volwassenen (LPB) en de noodzaak van reproduceerbare lange-termijnuitkomsten, is in opdracht van de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalyse, het Nederlands Psychoanalytisch Genootschap, de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalytische Psychotherapie en het expertisecentrum Nederlands Psychoanalytisch Instituut een gemeenschappelijke werkgroep ingesteld om een Leidraad langdurige psychoanalytische behandelingen te ontwikkelen. Bij het opstellen van de leidraad is getracht zo veel mogelijk aan t