You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
David Wallin, een psycholoog-psychothera-peut uit Californië, geeft in Gehechtheid in psychotherapie een goed overzicht van de geschiedenis van de gehechtheidstheorie.
Hij legt uit hoe Ainsworth in 1978 vanuit de Strange Situation Test bij jonge kinderen kwam tot de driedeling ‹veilig, vermijdend of ambivalent gehecht›. Het maakt duidelijk hoe Main daar in 1990 vanuit het Adult Attachment Interview de gedesorganiseerde gehechtheid aan toevoegde.
Tevens geeft de auteur een aantal heldere illustraties vanuit de kliniek. Gereserveerde patiënten worden gezien als vaak vermijdend gehecht; ze hebben de neiging tot controleren (dwang), devalueren (narcisme) of idealiseren (schizoïd). Gepreoccupeerde patiënten voelen zich vanuit een ambivalente gehechtheid meestal hulpeloos (hysterie) of boos (borderline). Getraumatiseerde patiënten, vaak vanuit een gedesorganiseerde gehechtheid, vinden we in de categorieën ‹borderline›, ‹dissociatie› en ‹posttraumatische stress-stoornis›. Dit alles wordt uitvoerig en didactisch besproken, is plezierig om te lezen en om over na te denken.
In de tweede helft van het boek, dat gaat over de klinische praktijk, komen wij dan plots een geheel ander, bijna monomaan verhaal tegen. Een reclamecampagne voor ‹mindfulness› wordt eindeloos herhaald, en de lezer wordt steeds met hetzelfde adagium (mindfulness bevordert een veilige gehechtheid) om de oren geslagen. Wanneer vervolgens McDougall als een ‹hij› wordt benoemd en Winnicott als een ‹zij› is voor mij de draad helemaal zoek en de ambivalentie compleet. Natuurlijk moeten wij meer zijn dan talking heads, maar in dit boek wordt het talige op een bijna karikaturale wijze gedevalueerd ten voordele van mediteren, mindfulness en aanverwanten. Dit boek bracht mij — na een goed inleidend en situerend deel — niet waarop ik had gehoopt, namelijk handvatten voor de psychoanalytische praktijk vanuit de gehechtheidstheorie. Het praktijkdeel van Wallins werk lijkt mij eerlijk gezegd voor niemand wezenlijk belan