Mark Kinet vindt mijn toon in de bespreking van zijn bijdrage in de bundel Empathie — Hoeksteen of struikelblok in psychoanalytische therapie niet genoeg objectief en correct. Hij verwijt mij in een vroeger euvel te vervallen vanuit een allergie voor Lacan. We verschillen van mening: waar ik inderdaad een vooral lacaniaans betoog lees, ziet Kinet een originele poging tot integratie van het lacaniaanse denken met de perspectieven van de International Psychoanalytical Association en de Association Mondiale de Psychoanalyse. Maar ik schreef dat het grootste deel van zijn bij drage mij niet kon bekoren omdat hij het fenomeen ‹empathie› slechts zeer kort in het begin van zijn bijdrage behandelt en vervolgens een andere weg inslaat. Dat vind ik geen allergische reactie, maar een objectieve en correcte argumentatie in de bespreking van een bundel die over empathie gaat.