You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De Fédération d'Aide à la Santé Mentale Croix-Marine, een Franse beweging die sinds 1952 acties onderneemt voor burgers met psychische problemen, organiseerde in Tours de studiedag Autismes, psychoses et existence. Bernard Durand zette direct de schijnwerper op het begrip ‹existentie›. Hij verwees naar Tosquelles, die in 1965 schreef dat therapeuten een ‹apparaat› dienen uit te vinden om de gaten in het bestaan van hun autistische en psychotische patiënten te stoppen. Een gevoel van (existentiële) continuïteit is bij hen zoek, wat bron is van (existentiële) catastrofes van persoonlijke, familiale en sociale aard. Gaten dichten kan meer orde brengen in de door hen beleefde discontinuïteit. Dit is een collectieve verantwoordelijkheid omdat de discontinuïteit zich uitstrekt over gehelen van tijd en ruimte.
Verschillende sprekers sloten hierbij aan. Daniel El Ghozi en Delphine Leroy vertegenwoordigden de Experimentele school van Bonneuil-sur-Marne, in 1969 opgericht door de psychoanalytici Maud Mannoni en Robert Lefort. Het principe van de ‹institution éclatée› wordt er nog altijd gehandhaafd ondanks de toenemende administratieve en financiële verordeningen en beperkingen. De instelling — die op de eerste plaats een leefplaats is — werkt dankzij, of bestaat uit, onder meer externe onthaalgezinnen en kunst- of ambachtelijke ateliers, waar het gaat om de artistieke of ambachtelijke en niet om de therapeutische resultaten. Voor de financiering wordt echter niet aanvaard dat de patiënten soms op weg zijn van … naar … Deze beweging tussen twee plaatsen is niet registreerbaar en niet te financieren, waardoor de eigenheid van de werking zelf op de helling komt. Het team tracht er zijn weg in te vinden.
Om de overgang te maken van (biologisch) leven naar (menselijk) bestaan — ‹dat niet als categorie in de DSM is terug te vinden› — is taal nodig die het verlangen in zich draagt, zegt Pierre Delion, de volgende spreker, in zijn lezing Vers un rechauffement de la glaciation autistiq