You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
The psychoanalytic therapy of severe disturbance is samengesteld uit de lezingen en nabespreking van het gelijknamige congres dat medio 2008 werd gehouden in Belfast. Luidens de achterflap wil het een state of the art bieden van de voornaamste psychoanalytische benaderingen rond de conceptualisatie en behandeling van ernstige stoornissen. Op zich lijkt dit voornemen niet meteen opwindend, maar wanneer blijkt dat een schare aan gerenommeerde analytici haar medewerking verleende, krijgt dit initiatief al een meer uitnodigend karakter. Vertegenwoordigers van uiteenlopende analytische visies krijgen zo de kans om rechtstreeks met elkaar in dialoog te gaan, en geschilpunten kunnen misschien verhelderd worden. Maar zeker op dit punt viel het boek mij te mager uit, ondanks de toevoeging van de plenaire discussie van het congres op het einde van het boek.
Glen Gabbard opent de bundel met de stelling dat we nog steeds niet weten hoe psychoanalytische psychotherapie werkt. Discussies hierover zijn steeds onlosmakelijk verweven met het specifieke theoretische model dat wordt voorgestaan. Los van deze discussies echter is intussen wel duidelijk dat de veelgeprezen overdrachtsinterpretatie niet langer de enige pijl in de analytische koker is. Gabbard vraagt daarnaast ook aandacht voor neurobiologische bijdragen in het begrijpen van wat therapeutisch werkzaam is. Inzicht heeft andere effecten dan herhaalde ervaring als het gaat om het veranderen van wat in het verleden werd geleerd. Inzicht, gebaseerd op hippocampale leerprocessen, stelt ons in staat om snel op een nieuwe manier te kijken naar nieuwe informatie en om ons aan te passen aan nieuwe situaties. Er zijn echter ook andere neuronale verbindingen, die gebaseerd zijn op impliciete, niet-hippocampale leerprocessen, die nooit bewust zijn geweest. Deze ontwikkelen zich door intense, herhaalde ervaringen vroeg in de levensloop en blijven erg sterk ondanks interpretaties en verworven inzichten.
Gabbard besluit dat er niet één weg