You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Rob Wille betreurt het dat patiënten primair gedupeerd worden nu de analyse niet meer vergoed wordt vanuit algemene middelen. Aan de andere kant vindt hij dat analytici hun leer hebben laten verslappen door jarenlang behandelingen te doen die betaald werden uit de Algemene wet bijzondere ziektekosten. Er is iets unieks aan het analytische kader, als de behandeling door de patiënt uit eigen middelen betaald wordt. Buiten beschouwing laat hij het feit dat niemand analytici verboden heeft om zelfbetalers te analyseren in die tijd. Toch vraag ik me af of hij zich nog wil toeleggen op patiënten die een analyse níét kunnen betalen, als hij een oproep doet aan de drie analytische verenigingen die bankanalyses doen om zich te verenigen om zo de ware analyse te behouden. Kan hij me uitleggen hoe deze patiënten verschillen van potentiële zelfbetalers, behalve dan dat de ene patiënt vermogender is dan de ander?
Wille beklaagt zich over de interne verdeeldheid tussen analytische verenigingenen analytici onderling. Tegelijkertijd maakt hij volledig de kachel aan met het Nederlands Psychoanalytisch Instituut, waarover hij schrijft dat het ‹slechts in naam nog analytisch is›. Wil Wille nu verbinden of verenigingen nog verder uit elkaar drijven? Naar mijn idee is het npi het enige huis in Nederland waar alle varianten van analytisch werken nog verenigd worden. En trouwens: wat is de ware analyse?
Het analytische denken en werken is gelukkig geëvolueerd naar een zich alsmaar uitbreidend theoretisch kader, meer en meer empirisch gefundeerd, gekoppeld aan een bloeiende praktijk, doordat er voortdurend vernieuwing en kritische toetsing heeft plaatsgevonden. Er wordt niet meer vastgehouden aan klassieke dogma's die hun waarde niet bewezen hebben. Zo kwam ik laatst nog in de biografie van Vasalis tegen dat haar analyticus haar behandeling stopte, toen haar zoontje was overleden (Meijer 2011). Een analyse was principieel onmogelijk, zo werd eenzijdig door de analyticus geoordeeld. Geen wond