You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Geweld kent zijn eigen pornografie. Zoals voyeurs blijven we schuldbeladen achter door wat we zien of wat weergegeven wordt in de media of wat we opvangen van overlevenden ervan. De behoefte tot overmeestering van en triomferen over het abjecte, over het object van onze fascinatie ontdaan van zijn subjectiviteit, drijft deze fascinatie. Op het einde blijft walging over. Voor veel mensen, en zeker voor de maatschappij in haar geheel, gevangen tussen fascinatie voor het afschuwelijke en walging, wordt onverschilligheid de meest adaptieve positie. Hoe komt het dat we de feiten zoals we die kennen uit onder meer Bagdad, Gaza en Darfur in die mate kunnen scheiden van ons dagelijks leven dat we niet ontsteken in een continu protest? Is het onverschilligheid, het mislukken van verbeelding, dissociatie, ontkenning of de wens om onze sterkte te blijven halen uit onschuld?
Geweld heeft een destabiliserend effect op de slachtoffers ervan, dikwijls ook op de daders, maar ook op de psyche van de getuigen, ook op clinici die erbij staan en toekijken, of het uit derde hand of via de media vernemen. Kennis van geweld heeft de macht om omstanders te destabiliseren, maar ook getuigen op afstand, die dikwijls ver verwijderd zijn van de onmiddellijkheid van de ramp.
Clinici die op een efficiënte manier willen werken met de overlevenden van traumata die plaatsvonden tijdens hun volwassenheid, worstelen met deze twee polen: ze zitten gevat tussen ‹de fascinatie voor het afschuwelijke› enerzijds en ‹walging› anderzijds, beide een teken van dissociatie. Vaak zijn onverschilligheid en dissociatie, in de vorm van overbodig getheoretiseer of irrelevante techniek, de verkozen psychoanalytische afweerpositie.
The paradoxical encounters of psychoanalysis, warmaking and resistance is een bundel in vier delen. Eerst wordt er ingegaan op de geschiedenis en de huidige opvang van militairen met lichamelijke of psychische verwondingen. Instructief in deze zijn de lotgevallen van de posttraumatische stres