You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
What do patients want? gaat over effecten van psychoanalytische behandeling, bekeken vanuit de patiënt en vertrekkend van ongeveer deze duidelijke stelling (en aanklacht) die ik las in een recent artikel van Gomperts (2010) over effectmeting: ‹Nauwkeurig rekenen is uiteraard van groot belang, maar zorgvuldig luisteren is dat eveneens. Verhalen laten zich niet uitrekenen, maar moeten nauwgezet beluisterd worden om de cijfers te begrijpen. Hiervoor is de combinatie van nieuwsgierige afstandelijkheid en empathische betrokkenheid vereist die de psychotherapeut (psychoanalyticus) zich als professionele houding eigen maakt, maar die sommige wetenschappers en vele zorgmanagers en beleidsmakers helaas ontberen. Hun beoordelingen en beslissingen zijn dan ook dikwijls minder gefundeerd dan de vaak tot twee getallen achter de komma uitgerekende cijfers suggereren› (p. 392).
In haar uitgebreide inleiding (41 pagina's) gaat de Australische psychoanalytica Christine Hill in op hoe en waarom ze patiënten over hun analyse liet vertellen. Dit is een kwalitatieve studie, die vertrekt vanuit respectvolle en gevoelsmatige interviews. Deze studie is een antidotum tegen het adagium ‹The analytic practioner knows best when it comes to treatment›, dat sommige patiënten nog steeds aanhangen. Hill gaat in haar studie van de patiënten en hun verhalen uit van een aantal begrippen (gedefinieerd volgens Laplanche & Pontalis), zoals ‹overdracht›,