You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De meeste analytici kennen Hanna Segal wellicht als een van de vurigste pleitbezorgers van het ideeëngoed van Melanie Klein. Toch is Segals werk veel meer dan louter een verlengstuk van Kleins theorie. Naast het feit dat Segal eveneens naam maakte als vooraanstaand interpretator van het werk van Wilfred Bion, kon ze zich beroepen op origineel en veelzijdig eigen denkwerk. Al deze factoren samen maken dat Segal internationaal bekend werd als een van de meest inspirerende analytici van haar generatie. Ze was voorzitter van de British Psychoanalytic Society (BPS), vicevoorzitter van de International Psychoanalytic Association en Freud Professor of Psychoanalysis aan het University College te Londen. Bovenop twee standaardwerken over Klein publiceerde Segal vier monografieën en meer dan dertig andere bijdragen. Toen ze recent op haar thuisbasis te Londen op tweeënnegentigjarige leeftijd het sterfelijke voor het eeuwige inruilde, had ze meer dan zestig jaar analytische ervaring op de teller staan. Ondanks het feit dat de laatste patiënt reeds enkele jaren geleden haar divan had verlaten, bleef Segal tot op het einde van haar leven telefonisch beschikbaar voor supervisies. Segal wordt als Hanna Poznanska geboren in een welgesteld Joods gezin in het Poolse Lodz. Nadat het gezin in het kielzog van vader, een advocaat, kunstcriticus en dagbladuitgever, verhuist naar achtereenvolgens Warschau en Genève, keert Hanna naar Warschau terug om er haar school af te maken en haar studie geneeskunde aan te vatten. Reeds als tiener verslond ze Proust, naast de in het Pools vertaalde teksten van Freud. De jonge Hanna had intussen ook reeds filosofen als Voltaire, Rousseau, Montaigne, Schopenhauer, Nietzsche en Pascal achter de kiezen. Haar sterke intellectuele drijfveer, vermengd met een gezonde dosis filantropie, maakt de psychoanalyse dan ook tot gefundenes Fressen. Getekend door het gebrek aan politieke vrijheid in haar vaderland, is Hanna reeds vroeg geëngageerd in de socialistische