You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De studiedag van 4 november van de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalytische Psychotherapie was gewijd aan het thema ‹De verbeelding aan de macht›. In lezingen, in kunst en in muzikale intermezzi gaven woorden, beelden en klanken vorm aan — en daardoor macht over — gedachten, angsten en fantasieën in de binnenwereld. Arthur Japin ontdekte, als op school gepest jongetje, het belang van de binnenwereld. Hij ‹zag› een koets in het mistige negentiende-eeuwse Londen op het toneel toen hij hoefgetrappel hoorde in het op elkaar klikken van twee schoteltjes, terwijl er wat droogijs was gespoten. Japin schrijft zijn historische romans door zijn archieffeiten emotioneel te verwerken. Juist in de verbeelding komen historische personen tot leven. ‹Alles in mijn boeken is waar, ook dat wat ik verzonnen heb›, zo eindigt hij zijn lezing. Catherine Pannevis, klinisch psychologe, kreeg als klein meisje een muziekdoosje van haar grootmoeder om met het wijsje het verkeerslawaai om oma's huis weg te spelen. Spel, de wereld nadoen, is het motto van haar lezing. Langzaam ‹Zo gaat de molen, de molen› en dan snel ‹Zo gaan de wieken de wieken› zingen, reguleert emotie. Je met moeders spullen bezighouden en moeder nadoen maakt de wereld voorspelbaar. En vader? Vaders stoeien en bereiden zo kinderen voor op dat wat nu juist niet voorspelbaar is in de wereld.
Christelle van der Meer, psychiater, vertelt over haar geheime tuin, haar innerlijke plaats van reflectie. Affecten beïnvloeden