You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Jean-Georges Schimek, met roots in Lausanne, was vele jaren opleidingsanalyticus in het Institute for Psychoanalytic Training and Research te New York. In Memory, myth and seduction, ingeleid door zijn weduwe Deborah Browning, zijn een aantal van zijn lezingen en artikels gebundeld, van de vroegste lezing van 1964 tot zijn laatste notities van 2002.
Trauma en onbewuste fantasie vormen het centrale thema in Schimeks werk en hij beschrijft en ontleedt dat in allerlei variaties. Al vroeg liet Freud zijn neurotica-hypothese los. Al in 1899 schreef hij: ‹Onze kinderherinneringen tonen onze eerste jaren niet zoals ze waren maar zoals ze nadien tevoorschijn komen, wanneer er sprake is van geheugen.› In 1900 voegde hij eraan toe: ‹Hysterische symptomen zijn niet verbonden met actuele herinneringen maar met fantasieën op grond van herinneringen.› In diezelfde context schrijft Schimek ook verschillende didactische stukken over de vaak onderschatte invloed van de analytische situatie en de analyticus, die nooit nul is.
Interessant vind ik zijn bedenkingen bij de theorie van het vroegkinderlijke trauma van de verleiding door de vader. Schimek stelt dat het interpretaties van Freud waren en niet wat de patiënten verteld zouden hebben. Freud ging uit van de patriarchale vader, maar ‹vergat› de siblings, vreemden