You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Valerie Sinason is een Britse psychoanalytica die haar sporen verdiende in het analytisch werken met minderbegaafde patiënten en sinds de jaren negentig ook met patiënten met dissociatieve stoornissen. In 1998 werd ze directeur van een kliniek voor ‹Dissociative Studies›. In 2002 publiceerde zij Attachment, trauma and multiplicity, met bijdragen van Bentovim, Fonagy,
Mollon, Brett Kahr, Joan Goodwin, Howard Steele en veel anderen. Dat was een nuttig boek omdat het een nieuwe kijk gaf op het probleem van de dissociatie, door het in ere herstellen van Fairbairns theorie over de splijting in object- en zelfrepresentatie die een mishandeld kind moet uitvoeren om te overleven in een klimaat van geweld. Waar de band met de ouder gehandhaafd moet blijven (uit liefde en behoefte aan veiligheid) en aan de andere kant de woede en de angst voor de gewelddadige dader onontkoombaar zijn. Het was toen ook betrekkelijk nieuw dat psychoanalytici schreven over hun ervaringen met gedissocieerde patiënten, zeker in Engeland.
Tien jaar na de Verenigde Staten en Nederland werd in het Verenigd Koninkrijk de belangstelling voor trauma en dissociatie gewekt en veel van de discussies over geloofwaardigheid en ernst worden daar nu pas gevoerd. Vooral de verschillende vormen van ritueel misbruik en intergenerationeel gezinsgeweld staan centraal in de tweede editie.
In deze editie zijn een aantal hoofdstukken vervallen, de volgorde is compleet veranderd en drie nieuwe hoofdstukken zijn toegevoegd. Adah Sachs schreef een hoofdstuk over ritueel misbruik. Daarnaast is er een interview met een inspecteur van politie over de forensische problemen rond de bewijsbaarheid van georganiseerd geweld tegen kinderen, en een hoofdstuk over de plaats van dissociatie in het wetenschappelijke en psychiatrische discours.
Het boek bevat een aantal interessante hoofdstukken. Bij voorbeeld dat van Howard Steele over de gehechtheidsrepresentaties. Patiënten met een dissociatieve stoornis hebben op het Adult Attachmen