You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
‹Om te strijden tegen het pragmatisme en de verschrikkelijke neiging tot het bereiken van nuttige doeleinden …› zo begint dit merkwaardige korte verhaal van de Argentijnse meester Julio Cortázar . Zijn procedé is even eenvoudig als bizar: pluk een haar uit je hoofd, leg er in het midden een knoop in en spoel hem weg door de afvoer van de wastafel in je flat. Even later kan men aan het ‹herwinnen› van de gedropte haar beginnen. Van het demonteren van de zwanenhals van de wastafel gaat het naar het blootleggen van het stuk buis van de zwanenhals naar de hoofdleiding van de afvoer. Nadien zullen we de leiding tot de benedenverdieping moeten slopen, waartoe er vele jaren gewerkt zal moeten worden om het geld bij elkaar te krijgen dat nodig is om de flats te kopen onder de eigen flat. De dag zal komen dat we de buizen van alle flats kunnen openbreken. Dan zullen we maandenlang leven tussen waskommen vol natte haren, zoekend en sorterend. Als de haar met de knoop dan nog niet verschijnt, dan wordt het volgende project het hoofdriool van de stad. Met een speciaal pak, een sterke lantaarn en een zuurstofmasker zullen we de galerijen exploreren, desnoods tot aan de rivier. Heel vaak zullen we indruk krijgen aan het eind van onze taak gekomen te zijn omdat we haar, gelijkend op dat wat we zoeken, zullen vinden. Maar bijna altijd zullen we moeten constateren dat de knoop in kwestie een eenvoudige verdikking is of een klont van een of ander silicaat of oxide. Maar misschien vinden we veel eerder de haar met de knoop, bijvoorbeeld op enkele centimeters van de afloop van de wastafel, of ter hoogte van het appartement op de tweede verdieping, of in het eerste onderaardse buizennet.
‹Een werk dat iedere schoolmeester zijn leerlingen zou moeten opleggen, in plaats van hen de keel uit te hangen met de gulden snede of de burgeroorlog›, zo besluit Cortázar zijn verhaal.
Reeds de eerste zin verbaast, verrassing en onvoorziene elementen zijn bij Cortázar nooit veraf. Het verhaa