You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De volwassenen-, kinderen groepssecties van de European Federation for Psychoanalytic Psychotherapy (efpp) zetten voor de eerste maal in hun geschiedenis samen een congres op touw. Het vond plaats in Krakau en duurde drie volle dagen. Het thema was Siblings: rivalry and envy - coexistence and concern.
Enkele weken van tevoren kregen we het programma en de samenvattingen van de diverse lezingen en workshops doorgemaild: het bleek om zes hoofdsprekers te gaan die de voormiddagen zouden vullen, maar daarenboven werd ons een keuze aangeboden uit tachtig (!) ‹workshops/paper sessions›, verspreid over twee namiddagen. Het thema ‹broers en zussen› had veel weerklank gevonden.
De Belgische Christine Franckx stond de eerste dag op de agenda. Zij gaf een reactie op de Duitse psychoanalyticus Franz Wellendorf, die een verhandeling bracht over de gevolgen die wij nu ondervinden van het enge denken van onze voorvaderlijke psychoanalytici, die enkel het belang van het analyseren van verticale relaties zagen. De horizontale relaties werden door hen in ieder geval stiefmoederlijk behandeld. De noodzaak om ook een metapsychologie van de relaties tussen peers en siblings te ontwikkelen werd benadrukt door beide sprekers, zowel op het niveau van het psychoanalytische werk met patiënten als binnen de psychoanalytische instituten, waar de paternale rolverdeling nog steeds prominent aanwezig is.
Hoe moeilijk we het inderdaad hebben met horizontale relaties bleek ook in de discussiegroepen, tussen 12.00 uur en 13.15 uur, waar iedereen voor uitgenodigd was. Deze groepen werden op voorhand ingedeeld door de congresorganisatoren: in elke map zat een lijst met de vijfendertig deelnemers van de groep waar je de drie dagen mee zou discussiëren. Te kunnen dialogeren met zowel Britse collega's als Duitse, Italiaanse, Oostenrijkse, Spaanse, Deense, Israëlische enzovoort was voor mij een unieke ervaring. Ik ontdekte dat we veelal dezelfde psychoanalytische taal spreken, al was het voor sommige collega