You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Dit jaar was het thema van de Dag van de psychoanalyse: psychoanalyse in de media en media in de psychoanalyse. Dagvoorzitter Lily Sanders leidde ons ontspannen door de dag heen.
Via diverse filmfragmenten nam de eerste spreker, Tineke Hartgers, een groot aantal feitelijke en fantasmatische karakteristieken van de psychoanalyse onder de loep. Het publiek werd geraakt door fragmenten, bijvoorbeeld uit La stanza delfiglio, die ons een spiegel voorhouden waarin we onszelf soms pijnlijk scherp dan weer hilarisch misvormd terugzien. De gesloten deur, die de intimiteit van de psychoanalyse verbergt, is een bron van fantasieen, zoals: mensen die in analyse gaan, zijn ernstig gestoord; of: hun mankeert eigenlijk niets; psychoanalyse is een levensgevaarlijke aangelegenheid; in analyse word je volledig afhankelijk etcetera. Hartgers besloot met wat psychoanalyse volgens haar is: het gaat om de intimiteit, het vertrouwen en de ruimte om alles te zeggen; om de kans dingen uit je kindertijd over te doen en een kluwen draad stukje voor stukje te ontwarren. Het is een langdurig en moeizaam proces, pijnlijk schaamtevol en ontluisterend, maar ook ontroerend en verbindend.
Frans Schalkwijk liet vervolgens zien dat zowel patient als psychoanalyticus zich een