You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Dipressie, het vijftiende deel in een reeks actuele psychoanalytische beschouwingen, is een lezenswaardig boek geworden met een breed en gevarieerd aanbod en een prettige afwisseling tussen theorie en praktijk. Na een toegankelijk voorwoord, een mooie amuse voor wat komen gaat, volgt een inleidend hoofdstuk van Hebbrecht, die aan de hand van het tragische verhaal van de schrijfster Sylvia Plath laat zien hoeveel invloed een depressie heeft. Die leidt niet alleen tot beklemmende poëzie en een min of meer autobiografische roman maar ook tot haar uiteindelijke suïcide.
Het volgende hoofdstuk, van Lemma, Target en Fonagy, is overgenomen uit een tijdschrift en voegt inhoudelijk weinig toe. Het is niet zozeer nieuwe wijn in oude zakken, zoals de auteurs zelf suggereren, waarmee de inhoud nieuw zou zijn maar de vorm hetzelfde. Het is het omgekeerde, oude wijn in nieuwe zakken. In wezen valt er weinig nieuws te ontdekken in de zogenaamde Dynamic Interpersonal Therapy (DIT). Zo is het verschil met de Kortdurende Psychodynamische Steungevende Psychotherapie (KPSP) bij depressies van De Jonghe minimaal. Toch wordt er niet verwezen naar De Jonghe, hoewel zijn therapievorm ook meerdere internationale publicaties kent, met zelfs een mega-analyse gebaseerd op drie RCT-onderzoeken (De Maat e.a. ). Beide therapievormen beslaan zestien sessies en hebben als focus de factoren die een depressie onderhouden en van actueel relationele aard zijn. Ook de therapeutische technieken zijn vergelijkbaar.
Het hoofdstuk van Luyten en Fonagy is weliswaar rijk aan inhoud maar lijkt gebukt te gaan onder hoge ambities. Nieuwe inzichten en psychoanalytische concepten krijgen een plaats in een overkoepelende theorie over depressie. Centraal daarbij staan mentaliseren en gehechtheid. Depressie wordt gecorreleerd met een verminderde of afwezige capaciteit tot mentaliseren. Men zou kunnen zeggen dat het inhoudelijk denken depressief gekleurd is, gepreoccupeerd met het negatieve zonder voldoende ruimte vo