You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Het negentiende lustrumcongres van de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalyse, dat op vrijdagmiddag 9 november onder grote belangstelling in De Bazel in Amsterdam gehouden werd, droeg de titel Herinneren, onderzoeken en opstaan. Deze feestelijke bijeenkomst heeft zich inderdaad voornamelijk beziggehouden met de herinnering, en daar was een goede reden voor. De ochtend van dezelfde dag had de Vereniging een contract getekend met het in De Bazel gevestigde Amsterdamse stadsarchief. Dankzij de inspanningen van velen — en de hulp van de Psychoanalytische Fondsen — zal deze dienst voortaan zorg dragen voor het archief van de Vereniging dat in de achterkamers van het Olympiaplein het risico liep te verkommeren. Nu zijn deze papieren vakkundig geïnventariseerd en is het meeste ervan voor het publiek toegankelijk. Vooral dát heuglijke gebeuren werd deze middag gevierd, onder meer met het tonen van enkele topstukken uit de eerste jaren van de Vereniging. Ook werd het aantrekkelijk verzorgde programma van deze dag opgeluisterd door foto's uit die tijd, onder meer van de eerste voorzitter van de nvpa, A. van Renterghem. Yteke Hettinga, voorzitter van de archiefcommissie, en Lydia Hagoort, die als historica de afgelopen jaren het leeuwendeel van de archivarische werkzaamheden heeft verricht, brachten met gepaste trots verslag uit van dit proces, waarmee het verleden van de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalyse eindelijk normaal toegankelijk wordt voor wetenschappelijk onderzoek. Een ander belangrijk moment deze middag was de presentatie van Sigmund Freud — Brieven aan Jeanne Lampl-de Groot, waarmee niet alleen Freud maar ook een van de meest bekende en spraakmakende figuren in de geschiedenis van de Vereniging nog eens voor het voetlicht werd gebracht. Gertie Bögels, die deze uitgave fraai verzorgd heeft, betreurde het uiteraard dat de brieven van mevrouw Lampl aan Freud — ze moesten beiden in 1938 Wenen ontvluchten — verloren zijn gegaan. Ze constateerde dat Freud in dez