You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Reading Winnicott is een bundeling van sleutelteksten uit diens omvangrijke oeuvre, gepubliceerd in de reeks ‹Reading …› en het is interessant omdat het zijn belangstelling voor psychoanalytische concepten onmiddellijk laat aansluiten bij zijn pediatrische observaties van jonge kinderen. De kinderarts spreekt in alle hier uitgekozen geschriften, maar daarnaast is het zijn authentieke belangstelling voor het alledaagse in het leven, de kleine dingen die elkeen kent en als vanzelfsprekend aanneemt, die Winnicotts bijdragen een unieke en onvergankelijke plaats geeft in de psychoanalytische theorieën. Winnicott zelf gaf echter aan dat het in de studie van de psychose was dat hij de psyche van het jonge kind theoretisch leerde begrijpen. Het is deze interne dialoog tussen beide aspecten van Winnicotts professionele identiteit — kinderarts en object-relationele psychoanalyticus — die in dit boek overtuigend is neergezet.
Bovendien is het een waardevol boek door de ambitieuze opzet van de samenstellers om Winnicott te bespreken in het licht van psychoanalytische geschriften van tijdgenoten en van hedendaagse auteurs. Ze geven in hun enthousiaste inleiding weer hoe het herlezen van klassieke teksten voor henzelf een gelegenheid was om analytische concepten te herpositioneren en herdenken door ze op te nemen in de historische context en evolutie van de (hoofdzakelijk)