You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De zevende studiedag georganiseerd door de adolescentenafdeling van PC St. Jozef, De Kade, kreeg de stimulerende titel, God is dad, met een knipoog naar de verloren betekenis van God in de maatschappij. Ik vind dit een goede vondst! Immers, het weglaten van die ene letter e in het woord ‹Dad›, bracht meteen het thema van de teloorgang van de vaderfunctie in onze hedendaagse maatschappij te berde. Is het mannelijke in het vaderzijn dan inderdaad terug te voeren tot het aanwezig zijn van dit ‹kleine verschil›, het dragen van ‹iets meer›, de penis? Dit aspect van het thema werd naar mijn smaak wat flauwtjes en weinig kritisch besproken, vooral met het oog op de gevolgen ervan voor de psychoseksuele ontwikkeling van adolescenten. Er werd daarentegen uitgebreid ingegaan op het door de wijziging van sociale omstandigheden veranderde vaderbeeld, en alle soorten vaders passeerden de revue. Maar, een kritische beschouwing van wat een vader steeds vader maakt, ongeacht de schakeringen die vaderzijn in onze tijd blijft hebben, ontbrak mijns inziens.
In zijn inleiding gaf Luc Moyson een goed overzicht van de theoretische, psychoanalytische beschouwingen omtrent de vaderfunctie, mooi en soms humoristisch geïllustreerd met treffende beelden uit de culturele hoek, kunsthistorisch én cartoonaal. Peter Blos kwam nog eens om de hoek kijken, dat was verfrissend; Moses en Este Laufer vermeldde Moyson echter niet, wat ik teleurstellend vond daar ze de kracht van de adolescent breakdown beschrijven, ook als de ultieme kans voor een adolescent zich vooralsnog verbonden met en gewaardeerd door de vader te weten.
Moysons voordracht was een gevulde smaakmaker voor de studiedag, die door twee hoofdlezingen werd gedragen: Ann D'Alcantara was eerst aan de beurt en bracht een hoofdzakelijk klinisch verhaal; Jan Van Camp vergastte de toehoorders na de koffiepauze op een filosofische uiteenzetting rondom de Nostalgie naar een vergeten naam, verwijzend naar ‹Sinterklaas›. Ann D'Alcantara toonde haar