Een handleiding in theorie en praktijk: Bespreking van: Caroline Garland (red.) (2010). The groups book — Psychoanalytic group therapy: principles and practice. Bevat The groups manual — A treatment manual, with clinical vignettes. Londen:  Karnac Books. isbn 978 1 85575 850 6,  278 +  133 pp., £ 32,99

Met The groups book krijgt de lezer in feite twee waardevolle geschriften: een boek over theorie en praktijk van psychoanalytische groepstherapie en een handleiding voor het concreet opzetten, leiden en afronden van een groep. Caroline Garland, die als redacteur het leeuwendeel van de teksten voor haar rekening neemt, wil vooral het onderscheid maken met groepsbehandelingen die zich richten op specifieke probleemvelden als depressie, eetstoornissen, trauma, sociale vaardigheden enzovoort. Een psychoanalytische benadering behelst voor haar het begrijpen en behandelen van de persoon eerder dan diens symptoom of diagnose, en uniek daarbij is dat de relatie centraal staat en niet een bepaalde techniek of procedure. Het gaat om learningfrom experience. Dat de vervrouwelijking binnen de psychoanalytische wereld voortschrijdt, blijkt uit de keuze die Garland maakte om naar therapeuten te verwijzen in de vrouwelijke vorm en naar patienten in de mannelijke vorm. Het was even wennen maar deed verder niets af aan mijn leeservaring.

Het eerste ‹boek› heeft vier delen. In het klinische deel heeft Garland interessante dingen te zeggen over wat er psychoanalytisch kan zijn aan groepstherapie en over hoe een psychoanalytische groep precies werkt. Zij hecht groot belang aan het vermogen van de therapeut om het onbewuste functioneren van de groep te hanteren. Wanneer de therapeut zich richt op het begrijpen van het onbewuste functioneren, kunnen de groepsleden beter voor zichzelf en anderen zorgen op het niveau van geheelobjecten. Maar Garland gaat nog wat verder. Zij stelt dat groepen onder leiding van een therapeut zonder de nodige kennis van onbewuste innerlijke objectrelaties mogelijk niet meer bieden dan een soort psychologische healthfarm met een dieet van altrui'sme, universaliteit, aanvaarding en openheid.

In het theoretische deel gaat Garland dieper in op de bijdragen van Bion en Foulkes. Binnen dit deel vindt men ook een obligate verwijzing naar effectstudies. Vanuit de aard