You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Dectora: Does wandering in these desolateseas And listening to the cry of wind and wave Bring madness?
Forgael: Queen, I am not mad.
Dectora: Yet say That unimaginable storms of wind and wave Would rise against me.
Forgael: No, I am not mad — If it be not that hearing messages From lasting watchers, that outlive the moon, At the most quiet midnight is to be stricken.
Dectora: Nnd did those watchers bid you take me captive?
Forgael: Both you and I are taken in the net.
(Yeats, The Shadowy Waters, 1906)
Dit gedicht siert de aanvang van het laatste hoofdstuk van Invasive objects — Minds under siege. In feite is het een introductie op een ander boek van de auteur, Paul Williams: Unimaginable storms — A search for meaning in psychosis. De metafoor van de onvoorstelbare stormen verwijst naar het overspoelende van de emoties bij een psychotische episode, die zulk een kraeht en destruetie hebben dat ook de individuele Psychotherapeut erdoor wordt weggespoeld en zijn therapeutische kunde hem uit handen wordt geslagen. Voor het tegemoettreden van dergelijke orkanen is het noodzakelijk in teamverband te werken.
Dit is de essentiele boodschap van dit boeiende, gepassioneerd geschreven boek: in diepe psychische stoornissen ontmoet men nooit geziene kraehten, die uit de duistere diepte van de persoonlijkheid opborrelen en hun erfenis uit het traumatische verleden mee naar de oppervlakte sleuren. Williams beschrijft in detail hoe dit psychotische proces in zijn werk gaat aan de hand van klinische essays en meer toegepaste hoofdstukken van sociologische en culturele aard.
De auteur ontwikkelt in dit verband het concept van ‹invasief object›. Vroeg in de ontwikkeling wordt een gewelddadig en angstaanjagend extern object geïncorporeerd met zulk een destructieve invasiekracht dat de baby, die dit gevaarlijke interne object meeneemt op zijn weg naar