You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De auteur van Sex in psychotherapy, Lawrence E. Hedges, is psycholoog-psychoanalyticus met een privépraktijk in Californië, maar bovenal is hij directeur van het Listening Perspectives Study Center. Hij bestudeerde gedurende tientallen jaren de diverse manieren van luisteren van psychotherapeuten naar hun cliënten. In verschillende boeken en artikels betoogde hij dat het cruciaal is voor de therapeut om luisterperspectief en wijze van interpreteren soms aan te passen: reeds in 1983 kwam zijn eerste boek, getiteld Listening perspectives in psychotherapy uit. Daarbij gaat de schrijver geen enkel onderwerp over overdracht en tegenoverdracht uit de weg, zelfs al is het beladen, zoals seks in de psychotherapeutische setting.
Ik denk dat het heel wat moed gevergd heeft om de zeer persoonlijke opvattingen over seks, ervaringen met seks, fantasieën over seks en invloed van seks in psychotherapie op deze indringende wijze bespreekbaar te maken onder collega-therapeuten, supervisanten, intervisanten … Het zijn echter wel deze openheid en eerlijkheid van de psychotherapeuten, natuurlijk enkel mogelijk binnen een respectvolle relatie met de supervisor, die — meer dan de overigens interessante theoretische benaderingen — bijblijven van dit boek.
In een eerste deel beschouwt de schrijver in een dertigtal bladzijden seks, seksualiteit, gender en genderidentiteit vanuit verschillende perspectieven (onder andere dat van de biologie, de religie, de persoonlijke identiteit, het mimetisme, trauma en transgeneratie en intersubjectiviteit) om ten slotte tot zijn eigen ‹Relatedness Listening Perspectives Approach› te komen. Hedges gaat uit van vier algemene, toenemend complexe relatievormen om naar mensen in psychotherapie te luisteren: allereerst de organiserende ervaring voor de meest primitieve problematiek, vervolgens de symbiotische ervaring voor een ontwikkelingsstoornis op het preoedipale niveau, daarna komt de zelf-anderervaring op weg naar de oedipale fase en ten slotte de onafhank