You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In Interview and indicators in psychoanalysis and psychotherapy vraagt Antonio Pérez Sánchez, voormalig voorzitter van de Spaanse psychoanalytische vereniging, zich af of de ondermaatse aandacht van psychiaters en psychoanalytici voor intake-interviews toegeschreven kan worden aan defensieve reacties als angst, ontkenning en idealisatie, hetzij bij de potentiële patiënten, hetzij bij de interviewers zelf. De verwijzing naar psychodynamische therapieën zou hieronder te lijden hebben.
Jacqueline Amati Mehler gaat in haar elf pagina's tellende boeiende en uitdagende voorwoord in op deze vraagstelling. Zij zou de lezer kunnen verleiden om grondige bestudering van dit negen hoofdstukken omvattende boek achterwege te laten. De authentieke weergave van het jarenlange klinische en theoretische werk van de Catalaanse psychiater en psychoanalyticus, opleider en supervisor, Antonio Pérez Sánchez, in zowel de publieke als particuliere sector van de geestelijke gezondheidszorg in Spanje, verdient echter alle aandacht. Pérez Sánchez vertelt dat de eerste contouren van dit boek over psychodynamische indicatoren gestalte kregen op een conferentie van de Catalaanse Associatie van Psychoanalytische Psychotherapie in 1995. Ook Enid en Michael Balint hebben hem met hun werk met huisartsengroepen begin jaren zestig geïnspireerd.
Pérez Sánchez gaat in zijn uitgebreide onderzoek naar de core issues van de dynamiek en techniek bij psychodynamische interviews in de publieke en particuliere geestelijke gezondheidszorg in op de optimale indicatiestelling voor de patiënt. Bewuste en onbewuste factoren in de relatie tussen de interviewer en een specifieke patiënt in een zich ontvouwend psychodynamisch proces worden expliciet behandeld. Hij behandelde dit thema ook in eerdere publicaties al.
In theoretisch opzicht laat Pérez Sánchez zich inspireren door het gedachtegoed van Klein en Bion. Tegenoverdracht, het belang van het doorwerken hiervan, gevoel voor overdracht van sterke projecties en project