You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Het voorwoord van Earl Hopper bij The social nature of persons geeft ons wat meer informatie over de figuur van Tom Ormay, de auteur van het boek. Hij groeide op in Hongarije en maakte daar de communistische machtsovername mee na de Tweede Wereldoorlog. Na twee jaar ingenieursopleiding schakelde hij over naar een filosofiestudie die werd onderbroken door de mede door hem georganiseerde Hongaarse opstand, tegen de Sovjetinterventie in 1956. Ormay vluchtte en belandde in Engeland, waar hij zijn studie filosofie voltooide en later ook tot psychoanalytisch psychotherapeut werd opgeleid. De afgelopen dertig jaar was hij actief als groepsanalyticus. Ormay keerde in 2000 terug naar Hongarije en is momenteel hoofdredacteur van het tijdschrift Group Analysis.
Ormay richt zich niet op een afgelijnd aspect van het psychisch functioneren, maar wil een nieuwe, alomvattende visie brengen op de oorsprong en aard van de psyche. Alles draait rond Ormays centrale stelling: ‹Eén persoon is geen persoon.› Ormay brengt een vooral theoretische studie van het sociale onbewuste en het sociale deel van de persoonlijkheid, dat hij ‹nos› noemt. Met een klassiek structureel model zijn volgens hem sociale fenomenen niet op een dieper niveau te analyseren. Hij vervangt de klassieke indeling id-ego-superego door een nieuwe: id-ego-nos. Het deel van het superego dat het geïnternaliseerde beeld van de ouders betreft rekent hij toe aan het ego, en de waarden van onze samenleving