You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Dit jaar vond het achtenveertigste IPA-congres in Praag plaats, de eerste keer in Tsjechië sinds 1936, toen het IPA-congres in Mariënbad werd gehouden. Voor veel deelnemers uit de Verenigde Staten en Zuid-Amerika was het de eerste keer dat ze in de streken waren waar hun ouders of grootouders vandaan kwamen — het niet meer bestaande Galicië — en dat verleende een wrange emotionele onderstroom aan veel van de panels en lezingen.
Het congres werd gehouden in het reusachtige, luxueuze Hilton van Praag, gebouwd rond een overdekt atrium. Ook al klaagde secretaris-generaal, Gunther Perdigao, over de toenemende vergrijzing — zeventig procent van de IPA-leden is tussen de vijftig en zeventig — de sfeer was ongelooflijk levendig en vitaal.
Hanly besteedde in zijn openingsrede aandacht aan het succesvolle initiatief van Martin Margolis om consultatie te verlenen aan Component Societies, aan Victor Sedlak, die vanuit het niets een succesvolle psychoanalytische praktijk in Leeds startte, aan de low-fee-clinics die overal verrijzen, aan het ‹Freud-café› in Rome en aan het trainingsprogramma aan de universiteit van Mexico City, dat elk kwartaal een grote menigte studenten trekt.
Zoals gebruikelijk moet een mens zich beperken, ook bij het schrijven van verslagen. Gelukkig is er een parallelverslag in dit nummer van Peter Hoffman, die andere ervaringen beschrijft.
Mijn leidraad is: wat verandert er in de psychoanalyse? En wat zagen we daarvan terug in dit congres? Op het congres was — op een enkele uitzondering na — de aandacht gericht op twee grote stromingen: de ene, meer op Bion gerichte theorie van de alfa-functie en de verstoringen in de ontwikkeling van het denken, en de tweede, meer vanuit de gehechtheidstheorie gegroeide theorie van mentaliseren en affectregulatie. Hoewel ze beide een proces beschrijven, lijken ze niet te verenigen. Ze gaan uit van andere opvattingen over ontwikkeling, emoties en de rol van de analyticus. In vrijwel alle grote panels bleek dit een punt van disc