You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Op een manier die vergelijkbaar is met wat Bion doet in Cogitations, een verzameling van vluchtige gedachten, denkoefeningen, losse notities van het moment, publiceert Antonino Ferro in Rêveries dagdromen en intieme gedachten die hij in de loop van de jaren heeft bijeengesprokkeld en neergeschreven. Het model van Ferro is inmiddels genoeg bekend (Hebbrecht 2011). In zijn hele oeuvre benadrukt Ferro het belang van het contact met het eigen ‹waakdroomdenken›, op basis waarvan verhalen onder woorden te brengen zijn die een psychische expansie mogelijk maken. Een centraal kenmerk van zijn benadering is het in zich opnemen van ervaringen en deze verwerken tot een droom. Volgens Ferro is de analyticus iemand die de ‹imagino-poïetische capaciteit›, of het vermogen beelden te scheppen, bij de patiënt activeert en op die wijze een verruiming van betekenis tot stand brengt. Interpretatie is volgens hem niet de hoeksteen van de psychoanalytische techniek; de analytische relatie is veel meer gericht op het gezamenlijk creëren en transformeren van verhalen en het construeren van nieuwe verhalen, waardoor de pathogene invloed van vroegere schokkende gebeurtenissen verzacht wordt.
Tot zover een uiterst beknopte samenvatting van Ferro's werkwijze, die als vertrekpunt kan dienen bij de ontdekking van dit bevreemdende boekje, dat op een poëtischliterair werkstuk lijkt. Oorspronkelijk werd het in 2008 door een Italiaanse uitgeverij in Turijn uitgegeven en het is nu in het Frans vertaald door de Parij se analyticus Sébastien Smirou.
Dankzij dit boekje wordt duidelijk dat een analyticus zich van andere psychotherapeuten onderscheidt doordat hij zich permitteert het ondenkbare alsnog te denken en deze houding voortdurend oefent. Ferro vergelijkt dit met balletdanseressen of turnsters die dagelijks hun oefeningen aan de rekstok doen om elastisch te blijven. Moeten analytici niet vooral op hun hoede zijn voor sclerosering en verstijving waarbij ze opgesloten raken in povere, conventionele t