You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Hoe kun je, zonder jezelf te verliezen, je verbinden met de ander? En hoe kun je autonoom zijn zonder de ander kwijt te raken? Een mens laveert voortdurend tussen de twee polen autonomie en verbondenheid. Om dit behendig te kunnen, moet je gesepareerd zijn en dus kunnen rouwen. Dit proces geeft ruimte aan het vermogen te symboliseren en het vormen van representaties, waarmee de ander geïnternaliseerd kan worden. Zo ontstaat eveneens het vermogen om alleen te kunnen zijn. Deze processen maken uiteindelijk dat je bijvoorbeeld in je eentje lange wandeltochten kunt maken, met een rugzakje gevuld met kaas en crackers, terwijl je vervolgens een hele zaal mensen om je heen kunt verzamelen met wie je verbonden bent (al word je daar ook een beetje verlegen van).
Zo werd Thijs de Wolf op de dag van zijn afscheid omringd door vele collega's en (oud)opleidelingen van binnen en buiten het RINO (Regionaal Instituut Nascholing en Opleiding), waar hij achtentwintig jaar hoofdopleider psychotherapie is geweest. De sfeer was warm, energiek en feestelijk. Tijdens de pauzes werd er op het balkon van de Openbare Bibliotheek Amsterdam genoten van het zonnige weer en het weidse uitzicht over de hoofdstad. Marieke van Dam,