Jong, mooi en verdoofd

De zeventienjarige Isabelle ligt op het strand ergens in Frankrijk. De zee fonkelt azuurblauw, haar huid schroeit onder de brandende zon. Isabelle is rank gebouwd en draagt een bikini. We bespieden haar via de lenzen van een verrekijker: ze kijkt even om zich heen en doet dan haar bovenstukje uit. Dan schuift de verrekijker weg en zien we dat haar broertje Victor aan komt lopen met dit instrument om zijn hals.

Zo begint Jeune et jolie, een film van François Ozon uit 2013. Jong en knap is Isabelle, die met haar familie in een vakantiehuis verblijft, waar ze zich samen met haar broertje tamelijk afzijdig van de volwassenen houdt. Ze beleeft een vakantieliefde met een Duitse jongen. 's Avonds laat sluipt ze het huis uit, eet een ijsje met hem en laat zich ontmaagden op het strand. We zien hoe ze er als een pop bijligt, we horen haar kreunen uit ongemak en zien dan hoe ze zichzelf van een afstand bekijkt met trieste, starende ogen.

‹De adolescentie, waarin het lichaam volgroeit, is een hormonale tijd›, zegt regisseur Ozon. Zelf heeft hij er geen goede herinneringen aan, hij vond het ingewikkeld en zwaar. ‹Op fysiologisch gebied gebeurt er ontzettend veel en tegelijkertijd voelt men zich als verdoofd. Daarom heeft een puber de neiging om het eigen lichaam soms aan te vallen en grenzen te verleggen, om maar iets te voelen› (website Ozon). Seksualiteit speelt een centrale rol in bijna al zijn films, met bijvoorbeeld een verleidelijke puberjongen in Dans la maison of de erotische thriller Swimming pool uit 2003. Bij Jeune et jolie werkte Ozon voor het script samen met een psychoanalyticus (Serge Hefez) die er tevens een kleine rol in kreeg. Na thuiskomst pakt het gezin de routine van werk en school weer op. Nadat ze een keer op straat door een vreemde geld aangeboden krijgt voor seks, begint Isabelle heimelijk via internet contact met mannen te zoeken. Haar eerste klant is Georges, een grijsaard met een gegroefd gezicht, die zich verontschuldigt voor zijn leeftijd. De gesla