You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Met een allusie op Freuds Zur Psychopathologie des Alltagslebens blijkt Psychopathologie van het hedendaagse leven bij nader inzien een niet alledaags boek te zijn. Met een stijl die een staccatokarakter draagt, waarbij vele schrijvers de revue passeren en het ene citaat over het andere tuimelt, is dit boek niet zo makkelijk te lezen. De auteur, Mark Kinet, is een erudiet man die uit vele, soms zeer heterogene, vaatjes tapt: psychologie, filosofie, kunst en cyberspace, om er maar enkele te noemen. Ik was na lezing buiten adem en bleef in een duizeling aan indrukken en gedachten achter.
Psychologie van het hedendaagse leven is verdeeld in vier verhandelingen, die het karakter dragen van een essay. Het eerste hoofdstuk heeft dezelfde titel als het hele boek; het tweede heet De onzichtbaarheid van de ziel en gaat over psychoanalyse en neurowetenschap; het derde hoofdstuk kreeg als titel Van cyborgie tot Big (M)Other met de subtitel De geconsumeerde consumens en het boek wordt afgesloten met Wanneer het woord vlees wordt — Zelfverwonding als actuele pathologie. Met dit laatste onderwerp worden we door de auteur midden in de kliniek van de automutilanten gevoerd in contrast met de voorafgaande teksten, die een meer cultuurhistorisch, beschouwend karakter dragen. In het eerste hoofdstuk is Mark Kinet op zoek naar identiteit in onze huidige tijd. Hij laat ons een wereld zien die allerminst vrolijk stemt. Met de toenemende globalisering raken wij steeds meer onze identiteit