You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De bundel Kind, gezin en identiteit bestaat hoofdzakelijk uit voordrachten van het Psychoanalytisch Symposium Utrecht van juni 2013. Daar is in dit tijdschrift al een verslag van gepubliceerd door Rob van Zeggeren (nummer 2013-3, p. 206-208). Aan deze bundel werd één artikel toegevoegd, namelijk de bijdrage van Frans Stortelder, Adolescentie en de reorganisatie van de ontwikkeling tussen nul en vijf jaar — Een neuropsychoanalytisch model.
Stortelder geeft in zijn substantiële artikel een overzicht van de materie. Psychoanalytische, neurobiologische en ontwikkelingspsychologische perspectieven completeren elkaar, betoogt hij. Dat zal niemand verwonderen die weet dat Freud in de eerste plaats opgeleid was tot neuroloog en daarop voortbouwde met zijn psychoanalyse. Een kleine eeuw lang stond de psychoanalytische visie op de adolescentie als een fase van reorganisatie centraal in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Psychoanalytische ontwikkelingsmodellen waren gebaseerd op terugredeneren vanuit waarnemingen bij volwassenen en gingen uit van pathologische ontwikkelingen. ‹Normale baby's worden [dan] geacht autistisch te zijn, psychotisch en depressief› (p. 46). Neurobiologische ontwikkelingsmodellen kennen drie aspecten: ontwikkeling