You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
I believe that sex is a beautiful thing between two people. Between five, it's fantastic (Woody Allen).
Dat de seksualiteit in de psychoanalyse plaats heeft moeten maken voor de objectrelatie- en gehechtheidstheorieën, is oude koek. Maar dit betekent niet dat we daarover niet verontwaardigd mogen (moeten!) zijn. Mogelijk was het dit gevoel dat de organisatoren van de studiedag van de Vlaamse Vereniging voor Psychoanalytische Therapie ertoe bracht om het thema ‹seksualiteit› opnieuw op de kaart te zetten.
Een heet thema voor een hete dag. Zoals elk jaar bleek het weer op deze eerste donderdag van juni zwoel. Onze zinnen werden al vroeg op de dag geprikkeld met een opwarmer uit een van de meest succesrijke HBO-series, The Sopranos. Ons netvlies werd gebombardeerd met enkele stomende seksscènes die zich voltrokken in het fantasieleven van het hoofdpersonage, gespeeld door de onlangs overleden James Gandolfini. Een markante anekdote is dat de serie in de Verenigde Staten het effect sorteerde dat veel meer mannelijke patiënten een psychotherapeut opzochten. Met deze filmfragmenten was de toon gezet. Later volgden nog enkele scènes uit de even populaire tv-reeks In treatment. Ik besloot alvast om gedurende de dag de seksuele dubbelzinnigheden bij te houden die de studiedag bij mijn collega's losmaakte. Myriam Van Gael bood ons een historisch overzicht van het verdwijnen sinds de jaren vijftig van de seksuele thema's uit de psychoanalyse en hoe deze tegelijk plaatsmaakten voor het begrip (erotische) tegenoverdracht. Ze liet ons kort kennismaken met enkele auteurs die de afgelopen decennia wél aandacht schonken aan het seksuele in de therapeutische relatie. Fonagy en Target besluiten dat men het seksuele altijd als extern zal ervaren, dat men het zich onmogelijk kan ‹toe-eigenen› en dat deze ‹vreemdheid› onvermijdelijk leidt tot een neiging tot externaliseren en ageren. Dit zou te maken hebben met het feit dat op tekenen van seksuele opwinding bij kinderen consequent ontwijke