You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Een congres houden over Bions begrip O, de ultieme realiteit, het onkenbare, is eigenlijk een onmogelijke opgave. Zodra je het over O gaat hebben, gaat het niet meer over O. Het organiserend comité van de achtste International Bion Conference heeft het toch aangedurfd. Het is een toepasselijk thema voor een congres in Los Angeles, waar Bion de laatste twaalf jaar van zijn leven doorbracht, nadat hij zich was gaan toeleggen op het irrationele en onbekende in de psychoanalyse. Over zijn ervaringen in deze stad was hij destijds trouwens niet onverdeeld enthousiast. Hierover schreef hij: ‹The relationship between myself and my colleagues here in Los Angeles could be accu rately described as almost entirely unsuccessful. They are puzzled by, and cannot understand me […] There is, if I am not mistaken, more fear than understanding or sympathy for my thoughts, personality or ideas› (1992, p. 334). Met de sympathie leek het inmiddels wel goed gekomen, getuige de tweeënveertig gepresenteerde papers en tweehonderdvijftig enthousiaste deelnemers.
Na een welkomstwoord per brief van weduwe Francesca Bion en enkele pre-conference workshops op donderdag, werd de vrijdag geopend door schrijfster en psychoanalytica Annie Reiner. Zij las eigen gedichten voor, geïnspireerd op het concept O. Hierna verschenen de oudere Hollywood-acteurs Alan Mandell en Barbara Bain op het podium met een prachtige vertolking van een deel van First love, een kort verhaal van Samuel Beckett, die bij Bion in analyse is geweest.
Na de plenaire bijeenkomst gaf Rudi Vermote een lezing over regressie in het werk van Winnicott en Bion. Beiden beschrijven